Hjúkrun gigtarsjúklinga
Hjúkrun gigtarsjúklinga byggir á heildrænni nálgun með það markmið að bæta lífsgæði. Hjúkrunarfræðingar nota öll ráð til að gigtarsjúklingurinn nái tökum á sjúkdómnum, geti lært að lifa með honum, takist á jákvæðan hátt við hann og geti aðlagast breyttum aðstæðum. Undanfarna áratugi hefur hjúkrun gigtarsjúklinga breyst vegna þess að við höfum betri lyf til að bremsa virkni sjúkdómanna. Það hefur gefið fólki með gigt aukna hreyfifærni og betri getu til daglegrar athafna, gefið þeim aukin lífsgæði.
Mikilvægasti þátturinn núna er fræðsla, hún getur farið fram á margan hátt. Sjúklingurinn hefur oftast fengið fræðslu hjá lækninum sínum, en hefur svo þörf fyrir að styrkja þá vitneskju. Hjúkrunarfræðingar fræða á legudeildum, dagdeildum og í síma. Fræðslan getur farið fram munnlega eða með ýmsu fræðsluefni og sem verkleg kennsla t. d. í lyfjagjöfum.
Hjúkrun felst líka í eftirliti, það er mjög misjafnt eftir eðli sjúkdóms eða lyfjagjafar. Sjúklingar geta verið bráðveikir inn á legudeild og þurft eftirlit allan sólahringinn eða aðeins eftirlit á meðan á lyfjagjöf stendur og hann getur þurft eftirlit í þjálfunarfasa. Hjúkrunarfræðingar þurfa að geta gripið inn í þegar upp koma alvarlegar uppákomur t.d. aukaverkanir lyfja eða afleiðingar sýkinga. Þetta krefst þess að gigtarhjúkrunarfræðingur sé vel að sér í gigtarsjúkdómum og allri meðferð þeirra.
Þar sem þessir sjúkdómar eru margir og ólíkir og leggjast á öll líffærakerfi er talið mikilvægt að gigtarhjúkrunarfræðingur þurfi að vera með góða þekkingu og reynslu á lyflæknishjúkrun, skurðlæknishjúkrun og endurhæfingarhjúkrun. Hjúkrunarfræðingar eru í gigtarteymi, þar sem allir meðferðaraðilar koma að því að veita sjúklingnum stuðning og þjónustu þegar hann þarf á henni að halda.