Hjukrun.is-print-version

Ábending/Fyrirspurn

Á virkum dögum er fyrirspurnum að jafnaði svarað innan 48 tíma eftir að þær berast.

Fæddist með „hjúkrunargenið“

1. nóvember 2019

„Ástæðan fyrir því að ég lærði hjúkrun held ég að sé sú að ég hafi fæðst með svokallað hjúkrunargen,“ segir Aðalbjörg J. Finnbogadóttir, sem hefur í rúma tvo áratugi unnið að framgangi hjúkrunar og heilbrigðisþjónustu í landinu á vegum Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga. Genið er mjög virkt í móðurfjölskyldu minni segir hún en móðir hennar var hjúkrunarfræðingur, þrjár móðursystur hennar, systir og fjöldi frænka í móðurættinni, auk þess að stjúpdóttir Aðalbjargar og mágkona eru hjúkrunarfræðingar.

Ákvað í barnaskóla að verða hjúkrunarkona og kennari

Hjúkrunargenið kom fljótlega í ljós hjá Aðalbjörgu en í barnaskóla hafði hún svarað því til í svokallaðri „poesíbók“, þar sem spurt var um hvað hún vildi verða þegar hún yrði stór, að hún ætlaði sér að verða hjúkrunarkona og kennari. Það átti eftir að verða að veruleika en eftir að Aðalbjörg útskrifaðist úr hjúkrunarfræði við HÍ 1980 fór hún beint í uppeldis- og kennslufræðina til kennsluréttinda og lauk því námi 1982. „Kennarinn blundaði alltaf í mér,“ segir hún en hún hefur fullnægt kennsluþörfinni í gegnum starf sitt sem hjúkrunarfræðingur, hjúkrunarkennari, hjúkrunarfræðslustjóri og síðar sem sviðstjóri fagsviðs Fíh. Hún lauk síðar meistaraprófi í hjúkrunarfræði við Royal College of Nursing/University of Manchester í gegnum Háskólann á Akureyri 2007.

Fyrstu árin eftir útskrift starfaði Aðalbjörg á Landspítala, Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri og Landakoti - lengst af á Landakoti. Hún hóf starfsferil sinn á deild 1B á Landakoti hjá Bryndísi Konráðsdóttur sem þá var nýtekin við sem deildarstjóri. „Það var gæfa mín að fá að hefja hjúkrunarstarfið undir hennar stjórn þar sem Bryndís hefur verið alla sína starfstíð verið mikill frumkvöðull í hjúkrun. Hjá henni var ekkert sem hét: „Það hefur alltaf verið gert svona!“ Ég varð síðan hjúkrunarfræðslustjóri þar 1987 og síðar framkvæmdastjóri fræðslusviðs við sameiningu Landakots og Sjúkrahúss Reykjavíkur í Borgarspítala til ársins 1997,“ segir Aðalbjörg.

Unnið bæði við hjúkrun og kennslu

Aðalbjörg var kennari og sviðstjóri heilbrigðissviðs við Gagnfræðaskóla Akureyrar veturinn 1982-1983, en þar kenndi hún sjúkraliðanemum. Hún var síðan kennari við Hjúkrunarskóla Íslands frá 1983 og tók síðan við sem kennslustjóri við sama skóla frá 1984 til ársloka 1986, eða þar til skólinn var lagður niður. Á þessum árum vann hún einnig við stundakennslu í Tækniskóla Íslands og Námsbraut í hjúkrunarfræði, en þar kenndi hún m.a. þriðja árs hjúkrunarfræðinemum verklega stjórnun á Landakoti í nokkur ár. Hún hefur starfað hjá Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga frá 1997. Þegar félaginu var skipt í kjara- og réttindasvið og fagsvið 2008 varð hún sviðstjóri fagsviðs.

„Í starfi mínu hjá Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga hef ég fengið tækifæri til að vinna með frábærum formönnum að faglegum málefnum hjúkrunar og hjúkrunarfræðinga, unnið að þróun og eflingu hjúkrunar í samstarfi við fagdeildir félagsins og komið að lagasetningum og reglugerðum er varða hjúkrun og heilbrigðisþjónustu í landinu.“
Hjúkrun er afar fjölbreytt og skemmtilegt starf og innan hjúkrunar getur maður fundið áhugamálum sínum stað á þeim starfsvettvangi sem maður velur sér segir hún. „Í starfi mínu hjá Félagi íslenskra hjúkrunarfræðinga hef ég fengið tækifæri til að vinna með frábærum formönnum að faglegum málefnum hjúkrunar og hjúkrunarfræðinga, unnið að þróun og eflingu hjúkrunar í samstarfi við fagdeildir félagsins og komið að lagasetningum og reglugerðum er varða hjúkrun og heilbrigðisþjónustu í landinu. Þar hefur kennarinn í mér einnig fengið að blómstra við að koma á fót og skipuleggja námskeið fyrir hjúkrunarfræðinga, halda málþing um málefni hjúkrunar, hjúkrunarþing og ráðstefnur félagsins, vinna að ýmsum skýrslum varðandi hjúkrun sem og stefnu félagsins í hjúkrunar- og heilbrigðismálum, heilsugæslu, geðhjúkrun og hjúkrunarþjónustu eldri borgara.“

Komin með annan fótinn í skóla við starfslok

Nú fer að líða að starfslokum hjá Aðalbjörgu og hún farin að undirbúa þau. „Ég er því aftur komin með annan fótinn í skóla, ekki sem kennari í þetta sinn heldur sem nemandi, að kynna mér öldrunarhjúkrun því aldraðir eru jú framtíðin!“

Aðalbjörg er gift og á tvíbura, stelpu og strák, sem eru fædd 1995. Dóttirin fékk ekki hjúkrunargenið en hún stundar nám í íslensku og bókmenntum í HÍ, en sonurinn fékk greinilega einhvern anga af því að sögn hennar þar sem hann starfar hjá Slökkviliði höfuðborgarsvæðisins og hefur sinnt alvarlega veikum og slösuðum og tekið á móti börnum í sjúkrabílnum.

Áhugamál hennar eru bóklestur, leikhús, ferðalög bæði innan lands og utan og samvistir við fjölskyldu og vini sem verða sífellt skemmtilegri og mikilvægari eftir því sem árin líða segir Aðalbjörg.

 

Til bakagreinasafn

Pistlar og viðtöl

„Ég hef alltaf litið á hjúkrunarfræðinga sem ofurhetjur,“ segir Paola Bianka skurðhjúkrunarfræðingur.

Nánar

Ásdís M. Finnbogadóttir, aðstoðardeildarstjóri á sjúkrahúsinu Vogi, segir það vera mjög gefandi að sjá þá breytingu sem verður á fólki þegar það hefur lokið meðferð þar og er í kjölfarið tilbúið að fara aftur út í samfélagið og takast á við lífið sitt án áfengis og vímuefna.

Nánar

„Ástæðan fyrir því að ég lærði hjúkrun held ég að sé sú að ég hafi fæðst með svokallað hjúkrunargen,“ segir Aðalbjörg J. Finnbogadóttir, sem hefur í rúma tvo áratugi unnið að framgangi hjúkrunar og heilbrigðisþjónustu í landinu á vegum Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga.

Nánar

Fræðigreinar

  • Þróun skimunartækisins HEILUNG

    Sóley Sesselja Bender, prófessor BS, MS, PhD, sérfræðingur í kynheilbrigði, Hjúkrunarfræðideild Háskóla Íslands

    Tilgangurinn með því að þróa þetta skimunartæki er að meta á heildrænan hátt heilbrigði ungs fólks ásamt undirliggjandi áhættuþáttum, áhættuhegðun og verndandi þáttum. Tækið er ætlað skólahjúkrunarfræðingum í framhaldsskólum.

    Fagið

    Ritrýnd grein

  • Sálfélagsleg líðan fullorðinna einstaklinga eftir innanskúmsblæðingu: kerfisbundið fræðilegt yfirlit

    Sjálfsprottin innanskúmsblæðing (SiB) er kölluð heila- blóðfall yngra fólksins. Sálfélagsleg vanlíðan einstaklinga sem fengið hafa SiB getur valdið þeim erfiðleikum með að ná takti í lífinu, jafnvel mörgum árum eftir áfallið. Þrátt fyrir fjölda rannsókna skortir kerfisbundna samantekt á þeim vanda sem einstaklingar með SiB standa frammi fyrir auk þekkingar á bestu hugsanlegu úrræðum.

    Fagið

    Blóð

    Fagleg málefni

    Forvarnir og fræðsla

    Ritrýnd grein

  • Hið ófyrirséða — fyrirbyggjandi aðgerðir gegn ofbeldi á geðdeildum

    Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna hvað kveikti á árásargjarnri hegðun sjúklinga á geðdeildum og hvaða aðferðum starfsfólk beitti til að koma í veg fyrir hana.

    Fagið

    Fagleg málefni

    Geðrækt

    Heilbrigðiskerfi

    Samskipti

    Ritrýnd grein

  • Notkun interRAI-upphafsmats til að meta þjónustuþörf í heimahjúkrun og félagslegri heimaþjónustu

    Ingibjörg Hjaltadóttir og Hallveig Skúladóttir

    Mikil fjölgun í hópi þeirra sem vilja búa í sjálfstæðri búsetu þrátt fyrir versnandi heilsufar og óska eftir þjónustu heimahjúkrunar gefur tilefni til þess að skoða kosti þess að nota samræmt matstæki, eins og interRAI-matstækið (Resident Assessment Instrument) sem metur heilsufar, færni og þjónustuþörf þjónustuþega.

    Fagið

    Ritrýnd grein

  • Athafnir og þátttaka eldri borgara

    Margrét Brynjólfsdóttir, Guðrún Pálmadóttir og Sólveig Ása Árnadóttir

    Árið 2013 voru 13,6% íbúa á sunnanverðum Vestfjörðum 65 ára eða eldri. Tilgangur verkefnisins var að rannsaka athafnir og þátttöku í daglegu lífi meðal heimabúandi eldri borgara á þessu svæði.

    Fagið

    Ritrýnd grein

Þetta vefsvæði notar vafrakökur.

Lesa skilmála