Sparnaðarhugmyndir frá starfsfólki//
Ég hef verið hugsi undanfarið út af þessari nýju tísku að virkja starfsfólk á heilbrigðisstofnunum til að koma með hugmyndir að sparnaði. Fyrst þegar ég heyrði af hugmyndinni fannst mér þetta merki um góða stjórnun, að kalla eftir hugmyndum frá grasrótinni, eins og einhver kallaði það. Ég dreg ekki í efa að þessi aðferð hafi skilað mörgum góðum hugmyndum um stórt og smátt sem mátti spara. Hugsanlega hefur hún líka þjappað starfsfólkinu saman.
Nú þegar stjórnendur heilbrigðisstofnana þurfa að undirbúa fjórða niðurskurðarárið finnst mér ofangreind aðferðarfræði orðin ansi hæpin, svo ekki sé meira sagt. Á flestum stofnunum hefur allt verið skorið niður sem hægt er, allt niður í að hella úr ruslafötunum í stað þess að skipta um poka. Þá er bara eitt eftir – og það er að lækka launakostnað. Sá liður í rekstrinum er líka lang stærstur og þar af leiðandi áhrifaríkast að bera þar niður þegar ná á niður rekstrarkostnaði. Og hvað er það þá sem ætlast er til af starfsfólkinu í þessu meinta jákvæða samráði? Jú, það eina sem það getur lagt til er að lækka eigin laun, fækka starfsfólki og auka þannig álag á það sjálft! Er slík stjórnun í lagi? Svari nú hver fyrir sig.
Til baka