Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga

Bráðahjúkrun//

Fagdeild bráðahjúkrunarfræðinga

Í tímans rás hafa sjúkdómar og áverkaferli breyst og orðið flóknari. Orsakir, fjöldi og tíðni slysa og bráðra veikinda hafa aukist hlutfallslega við fólksfjölgunina í heiminum. Því er mikilvægt að umönnun og meðferð slasaðra og bráðveikra einstaklinga sé veitt af fólki með sérþekkingu og sjúklingum þannig tryggð besta mögulega bráðahjúkrun sem völ er á hverju sinni, en það er einmitt megináhersla hugmyndafræði bráðahjúkrunar.

Bráðahjúkrun grundvallast á virðingu fyrir hinum ólíku einstaklingum sem þurfa á slíkri þjónustu að halda og að ekki sé farið í manngreiningararálit né einstaklingum mismunað á annan hátt. Fyrstu meðferðir og umönnun bráðveikra og slasaðra er einn mikilvægasti þáttur bráðahjúkrunar.

Starf bráðahjúkrunarfræðingsins er margþætt og flókið. Það sem einkennir starfið er hraði, fjölbreytileiki og óvæntar uppákomur. Hjúkrunarfræðingur sem starfar við bráðahjúkrun þarf því að hafa yfirgripsmikla þekkingu og geta beitt henni fljótt undir miklu álagi á öruggan og yfirvegaðan hátt. Hann sinnir einstaklingnum heildrænt en leggur um leið áherslu á góða umönnun fjölskyldunnar. Oft er hægt að sinna einstaklingnum með aðstoð fjölskyldu og annarra aðstandenda, um leið og tryggð er betri eftirmeðferð.

Starf bráðahjúkrunarfræðingsins getur farið fram á ýmsum stöðum, s.s. í heilsugæslu og í kennslu, þó svo að aðalstarfsvettvangurinn sé á slysa- og bráðamóttökum landsins.

Starfið er mjög fjölbreytt og felur m.a. í sér;

• Hjúkrun slasaðra eftir alvarleg eða minniháttar slys ss. vinnuslys, bílslys, íþróttaslys og ofbeldisáverka.
• Hjúkrun veikra, t.d. hjartasjúklinga, sjúklinga með kviðverki, bráðaofnæmi, asthma ofl..
• Hjúkrun veikra barna. Taka þarf mið af mismunandi þörfum barna og þroskastigi við úrvinnslu margslunginna vandamála. Mikilvægur þáttur í móttöku barna er fræðsla og upplýsingastreymi til foreldra. Hjúkrunarfræðingurinn verður að vera tilbúinn að veita foreldrum upplýsingar og stuðning því fátt reynist foreldrum erfiðara en að vera með börnin sín veik. Nauðsynlegt er því að hjúkra foreldrunum ekki síður en börnunum.
• Greiningu og forgangsröðun. Bráðhjúkrunarfræðingurinn starfar í greiningasveit þar sem þeir fara, ásamt læknum, á slysstað og annast slasaða og forgangsraða í flutning á heilbrigðisstofnanir.
• Starf við Neyðarmóttöku fyrir þolendur kynferðisofbeldis þar sem unnið er í teymi með læknum og félagsráðgjöfum við aðhlynningu og söfnun sakagagna hjá einstaklingum sem orðið hafa fyrir kynferðislegu ofbeldi.
• Sérhæfða brjóstverkjamóttöku þar sem allir sjúklingar með verk fyrir brjósti eru sjúkdómsgreindir og fá viðeigandi úrlausnir.
• Sálræna skyndihjálp, áfallahjálp og stuðning við aðstandendu. Bráðahjúkrunarfræðingurinn mætir sjúklingum og aðstandendum þeirra oft á erfiðustu stundum lífsins ss. þegar banaslys, skyndidauði eða sjálfsvig hafa borið að.

Símenntun og þroski í starfi eru eitt af grundvallaratriðum í bráðahjúkrun. Nauðsynlegt er að bráðahjúkrunarfræðingurinn fylgist vel með þeirri hröðu þróun sem á sér stað í umönnun veikra og slasaðra svo hægt sé að tryggja gæði hjúkrunarþjónustunnar. Bráðahjúkrun er eða hefur verið kennd:

• Í hjúkrunarfræðinámi við hjúkrunarfræðideild Háskóla Íslands og heilbrigðisdeild Háskólans á Akureyri.
• Í 20 eininga viðbótarnámi í bráðahjúkrun við hjúkrunarfræðideild Háskóla Íslands
• Í meistaranámi við Háskóla Íslands og Háskólann á Akureyri
• Í meistara- og doktorsnámi erlendis

Aukin þekking og reynsla hjúkrunarfræðinga skilar sér jafnt til veikra, slasaðra, hjúkrunarnemenda, hjúkrunarfræðinga og annarra starfstétta.

Alþjóðasamtök:

• Emergency Nurses Association (ENA). Samtök bráðahjúkrunarfræðinga í Bandaríkjunum http://www.ena.org/

Rannsóknir sem unnar hafa verið í bráðahjúkrun undanfarin ár:

• Bráðainnlögn á barnadeild. Úrlausnarviðbrögð foreldra. Umsjón: Hrund Scheving Thorsteinsson.
• Á bráðavaktinni. Reynsla hjúkrunarfræðinga á því að starfa á Slysa- og bráðamóttöku Sjúkrahúss Reykjavíkur. Umsjón: Kristín Björnsdóttir.
• Áhrif streitu á starfsánægju hjúkrunarfræðinga starfandi á gjörgæslu og Slysa- og bráðamóttöku. Umsjón: Birna G. Flygenring.
• Streita meðal hjúkrunarfræðinga sem starfa á bráðasviði. Umsjón: Birna G. Flygenring.
• Við getum lent í þessu líka. Reynsla hjúkrunarfræðinga af því að annast þolendur kynferðisofbeldis. Umsjón: Herdís Sveinsdóttir og Eyrún Jónsdóttir.
• Megindleg, lýsandi rannsókn varðandi reynslu af notkun hálfsjálfvirks rafstuðtækis. Umsjón: Hildigunnur Svavarsdóttir ofl.
• Rannsóknaráætlun: Endurlífgun: Viðhorf og þekking hjúkrunarfræðinga. Umsjón: Jóhanna Júlíusdóttir
• Þegar ástvinur deyr skyndilega: Upplifurn aðstandenda á bráðamóttöku. Umsjón: Elín M. Hallgrímsdóttir.
• Þekking og þjálfun hjúkrunarfræðinga í endurlífgun: Heimildasamantekt og forprófun mælitækis. Umsjón: Gísli Nils Einarsson.
• Þekking og þjálfun hjúkrunarfræðinga í endurlífgun. Umsjón: Hildigunnur Svavarsdóttir.
• Framsýn þróun á eitrunum sem koma til meðferðar eða umfjöllunar á heilsugæslustöðvum . Umsjón: Margrét Blöndal.
• Reynsla bráðahjúkrunarfræðinga af hjúkrun fjölskyldna alvarlega veikra/slasaðra sjúklinga. Umsjón: Elín M. Hallgrímsdóttir.
• Viðhorf íslenskra hjúkrunarfræðinga til þekkingar og þjálfunar í endurlífgun. Umsjón: Hildigunnur Svavarsdóttir.
• Væntingar og upplifun sjúklinga á slysadeild. Umsjón: Auðna Ágústsdóttir.